และแล้ว ก็ได้ถึงเวลาซะที เหมือนรอมานาน อยากเปลี่ยนงาน เปลี่ยนหน้าที่ของตัวเอง สมใจหละ จากพนักงานออฟฟิศ อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ทุกวัน ใช้โทรศัพท์ทั้งวัน ติดต่อกับคนมากมาย ทั้งที่เคยเจอกัน และไม่เคยเจอกัน มีเพื่อนร่วมงานน่ารักมากมาย ทั้งน่าเคารพ ทั้งน่านับถือ ทั้งที่รัก และ ทั้งที่ชัง มาทำงานกับตัวเอง มาทำงานให้ครอบครัว มาทำงานให้คนที่เรารัก และต้องการความใส่ใจ เอาใจใส่จากเรา มันอาจจะทำให้เราขาดสังคม ขาดเพื่อน ขาดการคบหาสมาคม แต่เรา ก็ได้”ครอบครัว” กลับมา เชื่อว่า “เพื่อน” อยู่ที่ไหนก็คือ”เพื่อน” เราสามารถติดต่อ เชื่อมต่อกันได้เสมอ ถึงแม้ไม่ใช่สาวออฟฟิศ เปลี่ยนมาเป็น “แม่บ้าน ถาวร” ก็ไม่ได้ทำให้เรา ขาดสังคม ขาดสมาคม หรือขาดเพื่อน แน่นอน มีคนถามว่า ออกจากงาน และจะต้องเบื่อ ต้องเหงาแน่ๆๆ แต่แม่ไม่คิดว่าตัวเองจะว่างพอให้เจอเรื่องเหงาๆๆ หรือเรื่องเบื่อๆๆ เพราะแม่คงทำงานตั้งแต่ 05.00 – 22.00 เต็มเวลา คงไม่มีช่องว่างให้รู้สึก เหงา [...]
เราแวะถ่ายรูปกับรถไฟ เพราะศีลไม่เคยมา ก่อนถึงวันเกิดตา แม่ก็พาตาไปทำบุญที่วัดไตรมิตร ตาบอกว่า อยากไปไหว้พระที่วัดนี้ แม่พาไปก่อนเพราะวันเกิดตา ตรงกับวันที่ 27 ก.ค. พอดีตรงกับวันเข้าพรรษา และแม่ทำงานด้วย ก็เลยพาตาไปก่อนล่วงหน้า ไปกัน 4 คน มีแม่ ตาต๋อย พี่พลอย น้องศีล ยายณีไม่ได้ไปเพราะไม่ค่อยสบาย พี่เปรมน้าอ้อพาไปเที่ยว ส่วนพ่อเด่น ต้องอยู่เป็นเพื่อนย่าที่บ้าน แม่ก็พาตาไปเอง เราจอดรถไว้ที่หัวลำโพง ก็ศีลไม่เคยมา ดีใจ และตื่นเต้นเห็นรถไฟเยอะ แม่ไม่ถนัดกับเส้นทางนี้ กลัวออกจากวัดแล้วจะหลงไปไกล แต่เดินไปก็ไม่ไกลเท่าไร นิดเดียวเอง แม่นึกว่าจะไกลซะอีก เดินมาจนถึงวัด ตาขอไม่ขึ้นไปที่มณฑปเพราะเดินขึ้นไม่ไหว ไหว้พระอยู่ข้างล่าง แม่ พี่พลอย ศีล เดินขึ้นไปไหว้หลวงพ่อทองคำด้านบน สวยงามมากจริงๆๆ แต่ก็ทำเอาเหนื่อย และหอบเหมือนกันสำหรับแม่ แม่พาศีล พี่พลอยไหว้พระเสร็จก็ลงมาหาตาต๋อยด้านล่าง [...]
ว่าด้วยเรื่องหนัก ๆ หรือไม่หนักหว่า เรื่องเรียนของเด็กสมัยนี้ ตอนนี้อัพเดทชีวิตแม่ เรื่องเรียนของพี่คนโต เพราะชีวิตชีตอนนี้ก็วุ่นกับงานเสนออาจาร์ยเพื่อสอบ ทำ Thesis หัวฟู หัวหมุน ทั้งสอบ ทั้งแปลงาน ทั้งส่งงาน ส่งงานแล้วก็มีแก้ไขงานอีก แม่ก็ช่วยอะไรไม่ได้เลยเพราะไม่รู้เรื่องเค้าได้แต่ให้กำลังใจกันไป เรื่องเรียนของเด็ก ม.ปลาย ก็เรียน ๆ เล่น ๆ ตามประสาวัยรุ่น วัน ๆ พี่เปรมก็วุ่นอยู่กับเรียนเอาใจใส่อยู่ แต่ก้มีเรื่องสาวๆ เข้ามาบ้าง ชอบร้องเพลง ฟังเพลง เล่นกีตาร์ และคุยโทรศัพท์ ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงสอบเก็บคะแนน ก็มีคะแนนออกมาให้ดีใจ ได้ Topภาษาอังกฤษ, สังคม ,สุขศึกษา ของห้อง แต่อย่างเลข ไม่ได้ แม่ผิดหวังนิดหน่อย แต่คะแนนไม่ขี้เหร่ นักก็พออภัยกันได้ จะได้มีคะแนนเก็บไว้ใช้สำรองตอนสอบปลายภาค แม่ก็พยายามบอกให้พี่เปรมตั้งใจเรียน ทำคะแนนให้ดีๆๆ เพราะมีผลต่อคะแนนสะสม สำหรับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ก็หวังว่าจะฟัง ๆ เชื่อ ๆ กันบ้าง เรียนดี แต่ก็ต้องขยัน มัวแต่ขี้เกียจจะตามเพื่อน ๆไม่ทันเอา [...]
..: ตอนนี้ชีวิต ในทุก ๆวัน มีเรื่องให้ทำมากมาย ตั้งแต่ตื่นนอนตอนเช้ากันเลยที่เดียว ตารางชีวิตในตอนนี้ 05.15 นาฬิกาปลุกเตือนให้ตื่น รับเช้าวันใหม่ แต่กว่าจะลุกจากที่นอนได้ก็กินเวลา ไปอีกสัก 5 -10 นาที 05.30 -05.50 ต้องอาบน้ำ สระผม ให้เสร็จ เพื่อที่จะต้องปลูกเจ้าตัวเล็กให้ตื่น เตรียมแต่งตัวไป รร. 06.15 ของทุกวัน รถออกจากบ้าน เพื่อไปส่งเด็กนักเรียนที่โรงเรียน เหตุที่เราต้องรีบ ไป รร. กันแต่เช้า ก็เพราะว่า ถ้าเราสายกว่านี้แค่ 10 นาที รถก็จะติดมาก ก่อนเข้า รร. และหาที่จอดรถใน รร. ได้ยากมาก ถึงมากที่สุด 06.50 ไม่เกินนี้ ก็จะถึง รร. กันแล้ว พาเด็ก ๆ เข้า โรงอาหาร กินข้าวเช้ากัน 07.25 กินข้าวกันเสร็จ [...]
การที่เราจะคบหาหรือรู้จักใครสักคน ไม่ว่าจะในฐานะอะไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่ควรท่อง ควรจำไว้อยู่เสมอก็คือ “คนเป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีทั้งด้านบวก และลบ อยู่ในตัว.” อย่าตั้งใจกับคน 1 คนมากเกินไป เพราะไม่มีใครอยากเป็นต้นเหตุของความล้มเหลว อย่าคาดหวังกับ คน 1 คนมากเกินไป เพราะไม่มีใครสามารถเป็นทุกอย่าง ที่ทุกคนอยากให้เป็น อย่าให้เวลากับคน 1 คนมากเกินไป เพราะไม่ว่าใครก็อยากมีช่วงเวลาของความเป็นส่วนตัว. . . คนเดียว …. อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคน 1 คนมากเกินไป เพราะนั่นจะทำให้เค้าไม่หลงเหลือความเป็นตัวของตัวเอง อย่าควบคุมชีวิตคน 1 คนมากเกินไป เพราะมนุษย์มักจะหาวิธีการแทรกตัว เพื่อออกมาจากกฎที่ถูกกำหนด อย่าบีบบังคับคน 1 คนมากไปกว่านี้ เพราะถ้าคนๆนั้น หลุดจากภาวะบีบบังคับมาได้ คุณจะกลายเป็นคนที่ถูกหันหลังให้ในทัน เธอ. . . ลองมองดูฉันดีๆ ฉันมีลมหายใจ ไม่ใช่ภาพวาด ที่จะสวยงามอยู่ตลอดเวลา ฉันเองก็เป็น “คน” เป็นสิ่งมีชีวิตที่มี 2 ด้าน. . . [...]
เริ่มต้นของการเขียน Blog.. จริงๆ ก็เขียนที่ไดอารี่ ด้วย แต่เลิกเขียนไปนานแล้ว ก็ลองมาเขียนอะไรใหม่ๆ ที่นี่ บันทึกเรื่องราวต่างๆ เรื่องของตัวเอง เรื่องของลูกๆ เรื่องที่ทำให้มีความสุข เรื่องที่ทำให้ทุกข์ อย่างน้อยๆ ไม่สามารถบอกหรือพูดกับใครได้ เวลาเรารู้สึกอะไรที่มันหนักๆ การได้พูด ได้บอก ได้ระบาย ก็ช่วยให้เรารู้สึกดีขึ้น แต่เนื่องจากเป็นคนปากหนัก ไม่ค่อยพูดหรือระบายความทุกข์ใจกับใครเท่าไร ถ้าเราได้เล่า โดยเปลี่ยนจากการพูดคุย มาเขียน คงทำให้คนอย่างเรานี้สะดวกใจ และสบายใจมากกว่า สิ่งที่เห็น อาจไม่ใช่สิ่งที่ใช่ก็ได้ ใครจะไปรู้ จริงป่ะ..
เข้ามาใน blog นี้แบบงง งง แต่ก็เป็นการเริ่มต้น เรียนรู้ เพิ่มมากขึ้นอีกนิด จากการที่ได้มาเจอน้องที่น่ารักคนนึงเขียนไว้ เลยตามมาเขียนบ้าง เพราะจากตัวตนของตัวเอง ใครที่รู้จักอาจบอกว่าเป็นคนที่พูดเยอะ พูดมาก คุยเก่ง แต่จริงๆๆแล้ว เป็นคนที่ชอบที่จะเขียนมากกว่าพูด ชอบบันทึกเรื่องต่างๆๆ ที่ได้ผ่านพบเจอ เลยทำให้มี blog นี้ขึ้นมา เท่านั้นเอง..
Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!
